Są miejsca, które zachwycają od pierwszego spojrzenia, i takie, które odkrywa się powoli, krok po kroku. Czeska Szwajcaria bez wątpienia należy do tej drugiej kategorii. Na pierwszy rzut oka nie znajdziemy tutaj najwyższych szczytów, spektakularnych wodospadów ani rozległych panoram charakterystycznych dla Alp czy Tatr. A jednak to właśnie tutaj można zobaczyć jeden z najbardziej niezwykłych krajobrazów w naszej części Europy. Gęste lasy przeplatają się z monumentalnymi ścianami piaskowcowymi, a pomiędzy nimi ukryte są głębokie wąwozy, skalne miasta, naturalne mosty skalne oraz punkty widokowe zawieszone wysoko ponad morzem zieleni. W wielu miejscach człowiek ma wrażenie, że znalazł się w świecie znanym z powieści fantasy lub starych legend. Nie bez powodu nakręcono tu część scen do filmu „Opowieści z Narnii”.
Kraina skalnych labiryntów, wąwozów ale i domów przysłupowych
Czeska Szwajcaria jest również miejscem wyjątkowym pod względem kulturowym. Przez stulecia spotykały się tutaj wpływy czeskie, niemieckie i łużyckie. Efektem tego są malownicze miasteczka, zabytkowe domy przysłupowe oraz wyjątkowa atmosfera pogranicza, która zachęca do powolnego snucia się i odkrywania lokalnych historii.
Gdzie leży Czeska Szwajcaria?
Region położony jest w północnej części Czech, w kraju usteckim, bezpośrednio przy granicy z Niemcami. Od zachodu i północy graniczy z Saksońską Szwajcarią, z którą tworzy jeden wspólny obszar przyrodniczy. Granica państwowa ma tutaj wyłącznie charakter administracyjny, ponieważ krajobraz po obu stronach wygląda niemal identycznie.
Sercem regionu jest dolina Łaby, jednej z najważniejszych rzek Europy Środkowej, która przez miliony lat kształtowała tutejszy krajobraz. Wcinając się stopniowo w warstwy piaskowca, stworzyła głębokie doliny, skalne ściany oraz rozległą sieć bocznych wąwozów i przełomów rzecznych.
Położenie Czeskiej Szwajcarii sprawia, że jest ona łatwo dostępna zarówno dla turystów z Czech, jak i z Polski czy Niemiec. Z Wrocławia można tu dotrzeć w około trzy godziny samochodem, natomiast z Pragi podróż zajmuje niespełna dwie godziny. Dzięki temu region stał się jednym z najpopularniejszych kierunków weekendowych wyjazdów w tej części Europy.
Mimo stale rosnącej liczby odwiedzających wiele miejsc zachowało swój dziki charakter. Wystarczy oddalić się od najpopularniejszych atrakcji, aby znaleźć niemal puste ścieżki prowadzące przez lasy, w których przez długi czas można nie spotkać żadnego innego turysty.
Skąd wzięła się nazwa „Czeska Szwajcaria”?
Choć nazwa może sugerować związki ze Szwajcarią, region nigdy nie należał do tego kraju. Określenie narodziło się pod koniec XVIII wieku za sprawą dwóch szwajcarskich malarzy – Adriana Zinga i Antona Graffa – którzy pracowali w Akademii Sztuk Pięknych w Dreźnie.
Artyści często podróżowali po terenach położonych nad Łabą. Widok skalnych ścian, stromych dolin i lasów przypominał im rodzinne krajobrazy, dlatego zaczęli żartobliwie określać te okolice mianem „Szwajcarii”. Nazwa szybko przyjęła się wśród mieszkańców i podróżników.
W XIX wieku, gdy romantyczna turystyka zaczęła zdobywać coraz większą popularność, określenie funkcjonowało już powszechnie w przewodnikach i relacjach podróżniczych. Z czasem utrwalił się podział na część niemiecką – Saksońską Szwajcarię – oraz czeską, czyli dzisiejszą Czeską Szwajcarię.
Pravčická brána – największy naturalny most skalny Europy
Najbardziej rozpoznawalnym symbolem Czeskiej Szwajcarii pozostaje Pravčická brána. Ta monumentalna formacja skalna jest jednocześnie największym naturalnym mostem skalnym w Europie i jedną z najczęściej fotografowanych atrakcji Czech.
Jej imponujące rozmiary robią ogromne wrażenie. Skalny łuk osiąga około 26 metrów rozpiętości i 16 metrów wysokości. Kiedy stoi się bezpośrednio pod nim, trudno uwierzyć, że cała konstrukcja została ukształtowana wyłącznie przez siły natury. Przez miliony lat wiatr, mróz i deszcz stopniowo usuwały mniej odporne fragmenty skały, pozostawiając charakterystyczną bramę.
Pierwsze wzmianki o tym miejscu pochodzą już z XVIII wieku, jednak prawdziwa popularność przyszła wraz z rozwojem turystyki romantycznej w XIX stuleciu. Wówczas zaczęli przybywać tutaj artyści, pisarze i przedstawiciele europejskiej arystokracji, a w 1881 roku zostało zbudowane słynne dziś schronisko. Inwestorem był książę Edmund Clary-Aldringen, który stworzył reprezentacyjne miejsce wypoczynku dla gości odwiedzających te okolice. Dziś mieści restaurację i galerię, a z jego tarasów można podziwiać jedne z najpiękniejszych widoków na piaskowcowe skały Czeskiej Szwajcarii.
Wąwozy Kamenicy – najbardziej baśniowa część regionu
Jeżeli Pravčická brána jest symbolem Czeskiej Szwajcarii, to wąwozy Kamenicy stanowią jej najbardziej magiczną część. To właśnie tutaj można najlepiej zrozumieć, dlaczego region często porównywany jest do scenerii filmów fantasy.
Dolina rzeki Kamenicy przecina piaskowcowe skały, tworząc głębokie i niezwykle malownicze wąwozy. W wielu miejscach ściany skalne wznoszą się niemal pionowo nad wodą, osiągając wysokość kilkudziesięciu metrów. Do wnętrza doliny dociera niewiele światła słonecznego, dzięki czemu nawet podczas upalnych dni panuje tutaj przyjemny chłód.
Największą atrakcją są rejsy w Dzikim Wąwozie (Divoká soutěska) odbywające się niewielkimi łodziami prowadzonymi przez flisaków. Tradycja ta sięga końca XIX wieku i do dziś stanowi jedną z wizytówek regionu. Łodzie przesuwają się powoli pomiędzy monumentalnymi ścianami skalnymi, a przewodnicy opowiadają historie związane z okolicą oraz pokazują skały przypominające zwierzęta, postacie i fantastyczne stworzenia.

Rejs trwa zaledwie kilkanaście minut, ale dla wielu turystów pozostaje jednym z najbardziej niezapomnianych momentów całej podróży. Cisza, odbicia skał w wodzie i niezwykła atmosfera sprawiają, że trudno znaleźć podobne miejsce gdziekolwiek indziej w Europie Środkowej.
Aby skorzystać ze spływu łodzią przez Dziki Wąwóz w Czeskiej Szwajcarii, najlepiej dojechać samochodem do miejscowości Mezná lub pozostawić auto na parkingu w Mezní Louka. Następnie należy udać się zielonym szlakiem prowadzącym w dół do rzeki Kamienicy, skąd po około 20–30 minutach spaceru dociera się do przystani. Trasa jest dobrze oznakowana, jednak miejscami prowadzi po schodach i stromych odcinkach, dlatego warto założyć wygodne obuwie turystyczne. Cena spływu to 8 euro.
Wąwóz Kyjov – spokojna alternatywa dla najpopularniejszych atrakcji
Choć większość odwiedzających kieruje się do Pravčickiej bramy lub wąwozów Kamenicy, warto poświęcić czas również na odwiedzenie Kyjovskiego údolí. To jedno z tych miejsc, które pozwalają zobaczyć bardziej naturalne i mniej turystyczne oblicze Czeskiej Szwajcarii.
Dolina ciągnie się wzdłuż potoku Křinice i zachwyca wyjątkową różnorodnością krajobrazów. Trasa prowadzi przez lasy bukowe i świerkowe, obok piaskowcowych ścian, niewielkich wodospadów oraz omszałych głazów. Drewniane mostki i kładki dodają całej wędrówce niezwykle klimatycznego charakteru, a cała dolina wygląda niczym fragment baśniowego świata. Co najlepsze, nawet w szczycie sezonu można tutaj znaleźć odcinki szlaku, na których przez dłuższy czas nie spotyka się innych turystów.
Jetřichovice i najsłynniejsze punkty widokowe
Jednym z najwygodniejszych miejsc noclegowych dla osób lubiących piesze wędrówki są Jetřichovice. Ta niewielka miejscowość położona jest w samym sercu piaskowcowych wzgórz i od wielu lat stanowi punkt startowy najpiękniejszych tras widokowych regionu.
Największą atrakcją okolicy jest Mariina skála. Na szczycie wysokiej skały znajduje się drewniany pawilon widokowy wybudowany jeszcze w XIX wieku. Widok rozciągający się z platformy należy do najpiękniejszych w całej Czeskiej Szwajcarii. Widać stąd morze lasów, skalne wieże oraz liczne formacje piaskowcowe rozsiane po całym regionie.
W pobliżu znajdują się również Vilemínina vyhlídka i Rudolfův kámen. Oba punkty można odwiedzić podczas jednej wycieczki. Trasy prowadzą przez malownicze lasy, wąskie przejścia pomiędzy skałami oraz schody wykute bezpośrednio w piaskowcu. Dzięki temu sama droga jest równie atrakcyjna jak widoki ze szczytów.
Jiřetín pod Jedlovou – kraina domów przysłupowych
Poza przyrodą region zachwyca również swoją architekturą. Najlepszym przykładem jest Jiřetín pod Jedlovou – niewielkie miasteczko położone u podnóża Gór Łużyckich.
Największą atrakcją miejscowości są charakterystyczne domy przysłupowe. Ten wyjątkowy typ budownictwa rozwinął się na pograniczu Czech, Niemiec i Polski. Konstrukcja opiera się na drewnianych słupach podtrzymujących górną część budynku, co zwiększało jego trwałość i odporność na osiadanie gruntu.
Spacerując ulicami Jiřetína można podziwiać dziesiątki takich budynków pochodzących z XVIII i XIX wieku. Jest tu raczej sennie i melancholijnie, a miasteczko pozwala poczuć atmosferę dawnych Sudetów i zobaczyć region z zupełnie innej perspektywy niż popularne atrakcje przyrodnicze.
Zamek Tolštejn i wieża widokowa Jedlová
Nad Jiřetínem górują malownicze ruiny zamku Tolštejn. Warownia została zbudowana prawdopodobnie w XIV wieku i przez wiele stuleci strzegła ważnych szlaków handlowych prowadzących przez pogranicze Czech, Saksonii i Łużyc. Choć do naszych czasów zachowały się jedynie fragmenty murów, miejsce nadal przyciąga turystów niezwykłą atmosferą. Z ruin rozciągają się piękne widoki na okoliczne lasy, wzgórza i miejscowości.
Niedaleko znajduje się Rozhledna Jedlová, jedna z najpiękniejszych wież widokowych północnych Czech. Kamienna konstrukcja powstała pod koniec XIX wieku i do dziś stanowi popularny cel wycieczek. Przy dobrej pogodzie można stąd dostrzec Góry Łużyckie, Czeską i Saksońską Szwajcarię, a nawet odległe Karkonosze.
Růžová – spokojne oblicze regionu
Osoby poszukujące mniej uczęszczanych miejsc powinny odwiedzić Růžovą. Ta niewielka wieś położona jest pośród wzgórz, lasów i rozległych łąk, oferując znacznie spokojniejszą atmosferę niż Hřensko czy okolice Pravčickiej bramy.
Nad okolicą dominuje Růžovský vrch – wygasły stożek wulkaniczny będący jednym z symboli regionu. Wzgórze wyróżnia się charakterystycznym kształtem i jest widoczne z wielu punktów Czeskiej Szwajcarii.
W pobliżu znajduje się także nowoczesna wieża widokowa Růženka. Z jej platformy można podziwiać panoramę lasów, piaskowcowych wzgórz oraz odległych pasm górskich.
Chřibská – miasteczko jak ze starej widokówki
W sercu Czeskiej Szwajcarii, pośród łagodnych wzgórz i pachnących lasów, leży niewielka Chřibská. To miejscowość, która wygląda tak, jakby czas płynął tu wolniej, a nowoczesność nie miała wstępu. To jedno z tych miejsc, gdzie nie trzeba wielkich atrakcji, by poczuć czysty zachwyt. Przez środek miasteczka cicho płynie Chřibská Kamenice, górski potok, którego szum towarzyszy spacerom między starymi drewnianymi domami. Wiele z nich pamięta jeszcze dawne czasy tkaczy i rzemieślników. Ciemne drewno, kolorowe okiennice i ukwiecone okna tworzą obraz, który bardziej przypomina ilustrację z dawnej książki niż współczesną miejscowość.
Nad spokojną zabudową góruje niezwykły kościół św. Jerzego. Jego charakterystyczna sylwetka przyciąga wzrok już z daleka, a wnętrze kryje atmosferę starych górskich świątyń, pełnych ciszy i historii. Kilka eleganckich kamieniczek przy rynku przypomina natomiast, że Chřibská była kiedyś ważnym miejscem na handlowym szlaku regionu. Ale największy urok tej miejscowości tkwi właśnie w jej spokoju i starej architekturze. Chřibská nie próbuje zachwycać na siłę. Ona po prostu zachęca do tego zwolnić i na chwilę poczuć dawny klimat Czeskiej Szwajcarii.
Czeska Szwajcaria o każdej porze roku
Jedną z największych zalet regionu jest jego całoroczny charakter. Wiosną lasy wypełniają się świeżą zielenią, a liczne potoki i źródła są najbardziej zasobne w wodę. Latem działają wszystkie atrakcje turystyczne, choć trzeba liczyć się z większą liczbą odwiedzających. Jesień przez wielu uznawana jest za najpiękniejszą porę roku. Kolorowe lasy, poranne mgły oraz miękkie światło tworzą idealne warunki do fotografowania. Zimą natomiast ośnieżone skały i skute lodem wąwozy nadają regionowi niemal bajkowy wygląd.
Informacje praktyczne
Najwygodniejszym sposobem dotarcia do Czeskiej Szwajcarii pozostaje samochód, jednak region posiada również dobre połączenia kolejowe i autobusowe. Głównym węzłem komunikacyjnym jest Děčín, skąd można łatwo dostać się do najważniejszych miejscowości.
Na zwiedzanie warto przeznaczyć przynajmniej trzy lub cztery dni. Pozwoli to spokojnie odwiedzić zarówno najpopularniejsze atrakcje, jak i mniej znane zakątki regionu. Miłośnicy pieszych wędrówek bez problemu mogą spędzić tutaj nawet tydzień, codziennie odkrywając nowe trasy i punkty widokowe.
Czeska Szwajcaria jest jednym z tych miejsc, które trudno porównać z jakimkolwiek innym regionem Europy. Monumentalne skały, tajemnicze wąwozy, zabytkowe miasteczka i wyjątkowa atmosfera pogranicza tworzą krajobraz, który na długo pozostaje w pamięci. To idealny kierunek dla osób szukających połączenia spektakularnej przyrody, historii oraz spokojnej, niespiesznej turystyki.
W lipcu 2022 roku znaczna część parku narodowego została dotknięta rozległym pożarem. Choć wiele obszarów ponownie udostępniono turystom, przed wyjazdem warto sprawdzić aktualny stan szlaków i ewentualne ograniczenia. Jednocześnie pożar stał się interesującym przykładem naturalnej regeneracji lasu, którą można dziś obserwować podczas wędrówek.
Materiał powstał w ramach współpracy z Parkiem Narodowym Czeska Szwajcaria.
Sprawdź też tutaj, co można zobaczyć w sąsiedniej Saksonii.
A jeśli interesują Cię czeskie miasta i miasteczka to zobacz tutaj.

































